4- پرهيز از اختلافات خانوادگي در حضور فرزندان

فرزندان شما خواه‌ناخواه از اختلافات شما و همسرتان آگاه مي‌شوند. سعي كنيد به اين اختلافات در حضور آنها دامن نزنيد. بيان اختلافات و بازگويي مجدد آنها به همراه القاب تحقيرآميز جسم و روح‌ فرزندتان را فرسوده مي‌كند. آزردگي خاطر و فرسودگي جسم و روح فرزندتان مجالي براي يادگيري دروس به آنها نخواهد داد.

5- امتحان دانش‌آموز، وظيفه دانش‌آموز است نه وظيفه والدين

والدين مسووليت‌هاي خودشان را دارند و دانش‌آموز مسووليت‌هاي خودش را دارد. امتحان جزو وظايف اوست. اين وظيفه فرزند شماست كه بموقع درس بخواند، تمرين حل كند و خود را براي امتحان كلاس و امتحان ثلث آماده كند. شما وظايف ديگري داريد بهتر است هر كسي به وظايف خودش بپردازد.

6- ارتباط بيشتر با مدرسه، معلمان، انجمن اولياء و مربيان

ارتباط هر چه بيشتر شما با مدرسه و معلمان باعث خواهد شد فرزندتان با دلگرمي بيشتري درس‌ها را دنبال كند، در ملاقات با معلمان و مشاوران از راهنمايي‌ها و توصيه‌‌هاي آنها حداكثر استفاده را ببريد. به اين توصيه‌ها و راهنمايي‌ها عمل كنيد. در انجمن اولياء و مربيان شركت مداوم داشته باشيد. شما مي‌توانيد از راهنمايي‌‌ها و تجربه‌هاي ديگر والدين در مورد فرزندشان استفاده كنيد و اطلاع يابيد چه كارهايي به سود فرزندان است و چه كارهايي بي‌نتيجه است.

7- محدود كردن رفت و آمدهاي خانوادگي

ميهماني رفتن و ميهماني دادن زياد، وقت زيادي از شما و فرزندان‌تان خواهد گرفت. در زمان امتحانات، ميزان رفت و آمدها را كم كنيد.

8- تفريحات برنامه‌ريزي شده
درس خواندن طولاني و خسته‌كننده به سود فرزندتان نيست. تفريح هر چند تفريحات ساده نظير گردش در فضاي آزاد، كوه، پارك رفتن و به تئاتر رفتن فوايد زيادي براي شما و فرزندتان دارد. غالب اين تفريحات هزينه‌هاي كمتري در مقايسه با يك ميهماني رفتن يا ميهماني دادن بر دوش شما مي‌گذارد.

9- دخالت نكردن در برنامه‌هاي درسي فرزندان

فرزندان شما بارها و بارها از معلمان، مشاوران و مدير مدرسه توضيحات فراواني شنيده‌اند. تاكيدهاي بيش از حد، امر و نهي‌هاي مكرر، سرزنش، دستورات شما در موقعيت دشوار امتحاني، از سوي فرزندتان به عنوان دخالت تلقي مي‌شود. اگر فرزندتان تصميم گرفته به ميزان اندكي مطالعه كند، مطمئنا با امر و نهي شما همين ميزان اندك مطالعه را نيز انجام نخواهد داد.

10- تشويق در فرصت‌هاي مناسب

با تشويق و تاييد فرزندتان حس عجيبي در وي رشد مي‌كند. او احساس مي‌كند قدرت عجيبي پيدا كرده است، قادر است بيشتر مطالعه كند، تمرين كند، ياد بگيرد، يادگيري برايش جالب و شورانگيز خواهد شد. شما مي‌‌توانيد در لحظه‌اي كه موفق به حل مساله‌اي شده يا در حال مطالعه است و شما از در وارد مي‌شويد؛ در لحظه‌اي كه به پاكنويس مطالب درسي مي‌‌پردازد و حتي لحظه‌اي كه كتاب‌هايش را با نظم خاصي جمع و جور مي‌‌كند، او را تحسين كنيد. يك جمله كوتاه كافي است «مي‌بينم به دفتر و كتاب‌هايت سر و سامان داده‌اي»، «وقتي ديدم داري مطالعه مي‌كني خوشحال شدم.» لحن گرم و صميمي شما بر تاييد و تشويق صدچندان مي‌افزايد. سعي كنيد احساس خودتان را به او بازگو نماييد.

11- پرهيز از تحقير، سركوب كردن و طعنه زدن

بدون هيچ ترديدي كلمات ناراحت‌كننده، طعنه‌آميز و ريشخندكننده اجازه فعاليت‌هاي مفيد را از فرزندتان سلب مي‌كند. آيا شما خودتان حاضريد طعنه، نيشخند و كلمات تحقيرآميز بشنويد و با وجود اين، كاري مثبت و سازنده انجام دهيد؟ كاهش كلمات منفي و تحقيرآميز باعث افزايش موفقيت فرزندتان خواهد شد.

12- شنونده صميمي حرف‌هاي فرزندان بودن

هميشه اوضاع بر وفق مراد نيست. گاه دانش‌آموز از درسي تنفر دارد، گاه نسبت به رفتار معلمي اعتراض دارد يا از يادگيري درسي عاجز است. در بيشتر اين مواقع فرزندتان، راهنمايي‌هاي شما را نمي‌خواهد، او به دنبال گوش شنوايي است. به دنبال آن است كه كسي حرف‌هايش را بشنود و قضاوت نكند. او با درددل كردن احساس سبكي خواهد كرد. در چنين موقعيت‌هايي به استقبالش برويد. از قضاوت كردن درباره حرف‌هايش جدا بپرهيزيد. از توصيه كردن اجتناب ورزيد. وظيفه شما فقط شنيدن است. حرف‌هايش را بپذيريد، سعي كنيد احساس او را درك كنيد. مطمئن باشيد همه چيز به خير و خوشي خواهد گذشت.